Klub golfowy Mazury Golf & Country Club położony jest około 10 km od Olsztyna. Jeśli planujecie weekendowy wypad do tego miasta, warto zabrać ze sobą kije golfowe. Zdecydowanie warto, bo to piękne i pełne wyzwań pole golfowe. Zapraszam na krótką wycieczkę po Mazury G&CC.
Lokalizacja i otoczenie
Klub golfowy Mazury Golf & Country Club zlokalizowany jest w Naterkach, mniej więcej 10 km na południowy zachód od Olsztyna. Dojedziecie tam w niecałe 20 minut z centrum miasta. Klub leży przy jeziorze Świętajno, w otoczeniu zieleni.
Zobacz lokalizację na mapach Google.

Infrastruktura
Mazury G&CC ma pełną ofertę dla golfistów:
- 18-dołkowe pole golfowe klasy mistrzowskiej (PAR 72)
- 6-dołkowe pole treningowe
- Treningowy putting green
- Driving range w pobliżu pierwszego dołka
- Duży parking dla gości
- Restaurację
- Hotel
- Niewielki pro-shop z podstawowymi artykułami golfowymi
- Możliwość wynajęcia meleksa na rundę (więcej o club cars piszę poniżej)
Domek klubowy jest nowoczesny i przestronny, połączony z częścią hotelową. Za recepcją znajduje się restauracja – ponieważ nie korzystałem z hotelu ani restauracji, nie jestem w stanie napisać o tej części oferty klubu.
Obsługa w recepcji jest bardzo miła i pomocna, otrzymałem odpowiedź na wszystkie moje pytania, zostałem też skierowany w dobrą stronę na pierwsze tee 🙂
Warto tutaj wspomnieć o korzystaniu z meleksów (club cars) na polu. Klub ma nowoczesne pojazdy elektryczne, które są wyposażone w GPS oraz monitor dotykowy, prezentujący najważniejsze informacje dotyczące gry i poruszania się po polu golfowym.

Osobiście korzystałem z takiego rozwiązania po raz pierwszy, do tej pory miałem do czynienia ze standardowymi meleksami bez modułu GPS. Takie rozwiązanie ma swoje plusy i minusy, które warto wziąć pod uwagę, zanim zdecydujemy się skorzystać z pojazdu podczas rundy golfa.

Z jednej strony ograniczają one poruszanie się po obszarach, na których meleks nie powinien się znajdować. Jeśli podjedziemy zbyt blisko greenu czy innego ograniczonego obszaru, otrzymamy stosowną informację na monitorze, a meleks zatrzyma się. Jest to dobre rozwiązanie dbające o pole, a dodatkowe informacje jak poruszać się po polu (np. komunikat: „Omiń green z prawej strony”) ułatwiają nawigację oraz dobrze wpływają na tempo gry (parkujemy w pobliżu przejazdu na kolejny dołek).
Z drugiej strony automatyczne ograniczenia prędkości do 5 km/h w sporym obszarze pola powodują wolne przemieszczanie się po polu (praktycznie wszędzie poza fairway’em). W większości przypadków nie będziemy też w stanie zjechać w rough w poszukiwaniu piłki – zamiast tego musimy zaparkować meleks na skraju fairway’a i pieszo szukać piłeczki. To zapewne także ma na celu zadbanie o pole oraz sam pojazd, jednak w pewnych sytuacjach spowalnia grę.
Wspominam o tym dlatego, że jednym graczom takie rozwiązanie nie przypadnie do gustu, innym jednak będzie grało się przyjemnie. Warto po prostu o tym wiedzieć decydując się na rundę z meleksem. Dodatkowo w recepcji otrzymamy stosowne informacje przed skorzystaniem z club cars, nie powinno to więc być zaskoczeniem już w momencie rozpoczęcia gry.
Pole 18-dołkowe – pierwsza dziewiątka (dołki 1-9)
Gdy staniemy na tee pierwszego dołka, od razu widać czego możemy się spodziewać po tym polu. Zdecydowanie nie jest tutaj płasko. Kilkukrotnie będziemy uderzać z tee nie widząc fairway’a, ponieważ będzie się on znajdować za wzniesieniem. Warto więc dokładnie studiować mapę każdego z dołków, żeby mieć mniej więcej pojęcie, co czai się za pagórkiem.

Idąc dalej, zobaczymy szerokie, otwarte fairway’e. Co jakiś czas napotkamy także mniejsze lub większe kępy drzew, raczej mało jest krzewów. Poza pierwszym dołkiem, nie przeszkadzają one w grze.
Na pierwszej dziewiątce mało jest też wody. Pomijając niewielkie strumienie, przez które przeprawiamy się mostkami, tak naprawdę ma ona znaczenie w grze dopiero na ostatnich dwóch dołkach, czyli 8. i 9.

Grę na pierwszej części pola kończymy klasycznie, czyli przy domku klubowym. Mamy więc okazję skorzystać z toalety czy uzupełnić napoje prosto z lodówki (szczególnie przydatne, gdy graliśmy z synem w połowie czerwca przy 29 st. C).
Następnie możemy udać się na tee dołka nr 10, także w pobliżu domku klubowego.
Pole 18-dołkowe – druga dziewiątka (dołki 10-18)
W drugiej części pola napotkamy więcej wody – będzie ona w mniejszym lub większym stopniu utrudniała grę na dołkach nr 10, 13, 14, 16 i 18. Warto więc dobrze wymierzyć uderzając driverem (a może zamiast tego zdecydować się na krótsza otwarcie dołka).

Tutaj nadal będziemy otoczeni przez dużo zieleni i piękną przyrodę – gdy graliśmy na dołku nr 14, tuż przed nami na fairway’u wylądował bocian i przechadzał się niespiesznie w kierunku greenu 🙂

Na drugiej dziewiątce napotkamy też więcej drzew i nadal sporo wzniesień i pagórków. Po skończonej rundzie z pewnością będziemy czuli przebyte kilometry w nogach 🙂

I na koniec gry ciekawostka – z uwagi na różnice w wysokości terenu, podobnie jak na kilku wcześniejszych dołkach, również na dołku 18. uderzamy na ślepo (fairway jest za wzniesieniem). Tutaj klub wprowadził możliwość ostrzeżenia grających przed nami. Gdy schodzimy z 17. greenu uderzamy w dzwon, by po 2-3 minutach dotrzeć na ostatni tee i rozpocząć grę.

Jakość gry
Pole jest bardzo dobrze utrzymane. Greeny są zadbane i nawodnione, na fairway’ach dobrze się gra. Samo poruszanie się po polu także nie sprawia problemów dzięki dobremu oznakowaniu, gdzie znajduje się kolejne tee.

Rough, mimo że jest dość krótko przycięty, jest gęsty i bardzo łapie piłki. Czasami trudno je przez to odnaleźć, warto więc uderzać prosto 🙂
Domek klubowy jest przestronny, czysty i zadbany. Meleksy są stosunkowo nowe i w bardzo dobrym stanie, zarówno wizualnym, jak i technicznym.
Tutaj chciałbym wspomnieć jeszcze o jednej rzeczy, czyli tempie gry. Grając, staram się zawsze razem z synem zwracać na to dużą uwagę. Graliśmy w niedzielę, przy dużym obłożeniu pola. Trzymaliśmy tempo grupy przed nami, a biorąc pod uwagę wielokrotne oczekiwanie na wolny green czy fairway, grę zakończyliśmy w niecałe 4,5 godziny, czyli w dobrym czasie.
A mimo to dwukrotnie piłka flight’u za nami wylądowała bardzo blisko nas (zbyt blisko!), przepuszczaliśmy też dwie grupy. Może tak trafiliśmy, ale widać że bywalcy tego pola grają dość agresywnie i momentami chyba zapominają, o co w tej grze chodzi – grać szybko, ale także cieszyć się samą grą, a przede wszystkim zachowywać bezpieczeństwo na polu. To w sumie była jedyna niedogodność podczas wizyty na tym polu. Poza tym – same plusy i zdecydowanie polecam odwiedzić Mazury Golf & Country Club (w miarę możliwości w tygodniu, gdy tłok na polu jest mniejszy).
Koszt gry
Koszt green fee w weekend dla osoby dorosłej to 340 PLN , a w tygodniu 250 PLN (stan na dzień publikacji artykułu). Nie jest więc niestety tanio, choć warto dodać, że juniorzy otrzymują zniżkę.
Pole nie bierze udziału w programie partnerskim Polskiego Związku Golfa, nie załapiemy się więc niestety na 50% zniżka grając tutaj pierwszy raz w danym roku.
Mazury Golf & Country Club – galeria zdjęć

























Dodaj komentarz