Oglądając lub grając w różne dyscypliny sportowe można stwierdzić (przynajmniej w przypadku najpopularniejszych w naszym kraju dyscyplin), że ogólne zasady są dość proste. W meczu piłki nożne wygrywa drużyna, ktora zdobędzie więcej bramek. Podobnie w koszykówce czy siatkówce, gdzie zdobywamy punkty. Jednak nawet w tych dyscyplinach pojawiają się różne warianty gry (np. siatkówka plażowa, koszykówka 3×3, i tak dalej).

Podobnie jest z golfem. Co do zasady, najpopularniejszy sposób wyłonienia zwycięzcy rundy golfa to policzenie uderzeń na każdym dołku i zsumowanie ich – wygrywa ten gracz, który ukończył całą rundę w najmniejszej liczbie uderzeń. Jednak w golfie również stworzono wiele formatów gry, zarówno indywidualnych jak i grupowych, które pozwalają w różny sposób wyłonić zwycięzcę lub zwycięzców, a często także dodają do gry sporo dodatkowej frajdy. Zapraszam do zapoznania się z najpopularniejszymi formatami gry w golfa.

Stroke play

Stroke play to najbardziej typowy i najczęściej spotykany format gry w golfa. Każdy z zawodników gra własną piłeczką i liczy swoje uderzenia na każdym z 18 dołków. Na koniec rundy sumuje wszystkie wykonane uderzenia (oraz ewentualne uderzenia karne), co stanowi jego wynik końcowy (tak najprawdę gracze robią to razem, tzn. gracz wspólnie z drugim graczem, który jest jego markerem, czyli kontroluje jego wyniki podczas rundy). Rundę wygrywa ten zawodnik, który zakończył wszystkie dołki w jak najmniejszej liczbie uderzeń.

W sytuacji remisu dalsze postępowanie zależy od danej gry czy turnieju. W grze towarzyskiej zależy to od ustaleń między graczami. W turniejach najczęściej bierze się wyniki z ostatnich 9 dołków, w przypadku remisu z 6, później z 3, a w ostateczności z ostatniego dołka (taka metoda to tzw. countback). To oczywiście może zależeć od regulaminu danego turnieju. Drugą metodą wyłaniania zwycięzcy w przypadku remisu jest dogrywka, która zwykle odbywa się na jednym dołku i tak aż do skutku, tj. aż jeden z zawodników wygra dołek.

Match play

Match play to drugi najczęściej spotykany format gry w golfa. Grają tutaj zawsze dwie strony (zawodnicy lub drużyny). W tej grze nie liczy się suma uderzeń na wszystkich 18 dołkach, ale liczba wygranych dołków. Może na pierwszy rzut oka nie wydaje się to znacząco różnić od formatu stroke play, jednak w praktyce jest to spora różnica. Jeżeli jeden dołek zawodnik zagra bardzo źle, to nadal może wygrać kolejne dołki i nie wpłynie to tak znacząco na jego końcowy wynik, jak w formacie stroke play. Tutaj bowiem ogólna liczba uderzeń nie ma znaczenia, liczy się tylko czy na danym dołku miało się ich więcej czy mniej niż nasz przeciwnik.

Druga istotna róznica jest taka, że gra nie musi zakończyć się po 18 dołkach. Jeżeli bowiem jeden gracz ma tak dużą przewagę nad drugim, że tamten nie będzie w stanie wyrównać tego wyniku lub go pokonać, gra jest przerywana. Jest to więc często nieco szybszy format gry niż stroke play.

Texas Scramble (drużynowy / team play)

W golfa można także grać drużynowo – nie jest to tylko i wyłącznie sport indywidualny. W takim przypadku jednym z częściej spotykanych formatów gry (a jednocześnie chyba najbardziej przyjaznym dla golfistów) jest Texas Scramble. Drużyna (najczęściej 2 zawodników) gra przeciwko drugiej drużynie. Każdy z graczy tej samej drużyny uderza swoją piłeczkę. Następnie gracze wspólnie decydują, która piłka „lepiej leży” i wskazują ją jako piłeczkę, którą wykonają następne uderzenie. W ten sposób nawet jeżeli jeden z graczy w drużynie wykona słabe uderzenie, drugi może to poprawić.

Następnie gracze zaznaczają pozycję wybranej piłeczki i znów każdy z nich wykonuje uderzenie swoją piłeczką z tego samego miejsca. Postępują tak aż do zakończenia dołka.

Czasami, dla urozmaicenia gry wprowadza się dodatkowe wymagania, np. że piłka każdego z dwóch graczy musi być wybrana przynajmniej określoną ilość razy (np. przynajmniej 6 razy należy wybrać piłkę gracza A).

Jest to bardzo przyjemny i przyjazny format gry, zwłaszcza dla początkujacych golfistów. Jeżeli więc nie brałeś/aś jeszcze udziału w turnieju golfowym, polecam spróbować w ten właśnie sposób. W drużynie zawsze raźniej 🙂

Four ball (drużynowy / team play)

Kolejnym drużynowym formatem gry jest Four ball. Jest to również dość przyjazny format, podobnie jak Texas Scramble. Tutaj także każdy z dwóch graczy w drużynie gra własną piłeczką, jednak nie wybiera się jednej piłki. Przez cały czas gracze grają swoimi piłkami, a na każdym dołku na koncie drużyny zapisuje się lepszy wynik. Jeżeli więc gracz A zakończył pierwszy dołek w 4 uderzeniach, a gracz B w 3 uderzeniach, to na karcie wyników drużyna wpisuje wynik 3.

Four some (drużynowy / team play)

W przeciwieństwie do dwóch poprzednich formatów drużynowych, które opisałem wyżej, tutaj robi sie trudniej. w Four some obydwaj gracze w drużynie grają tylko jedną piłeczką i uderzają ją na zmianę. Jeżeli więc nasz partner z drużyny zagrał w wysoką trawę (rough), to niestety my musimy sobie z tym poradzić i wykonać następne uderzenie. Uderzamy tak naprzemiennie przez cały dołek i na koncie drużyny zapisujemy uzyskany w ten sposób wynik (liczbę uderzeń).

Tutaj również wprowadza się często dodatkowe wymagania – najczęściej jest to konieczność gry na zmianę także z tee, czyli naprzemienne rozpoczynanie kolejnych dołków.

Green some

Jest to format gry bardzo zbliżony do Four some. Różnica polega na tym, że każdy z graczy wykonuje pierwsze uderzenie z tee. Następnie gracze wybierają lepszą piłkę i grają nią na zmianę aż do zakończenia dołka (tak jak w formacie Four some).

Stableford

Jest to format gry stroke play. W Stableford stroke play przyznaje się punkty zamiast liczby uderzeń. Tutaj wynik na każdym z dołków określa się w stosunku do jego PAR, czyli normy uderzeń dla dołka (prawie zawsze jest to 3, 4 lub 5). I tak, jeżeli gracz zakończył dołek:

  • 2 uderzeniami lub więcej powyżej normy dołka (PAR +2 i więcej), otrzymuje 0 punktów
  • 1 uderzeniem więcej (PAR +1, tzw. bogey) otrzymuje 1 punkt
  • równo z normą (PAR) otrzymuje 2 punkty
  • 1 uderzeniem poniżej normy (PAR -1, tzw. birdie) otrzymuje 3 punkty
  • 2 uderzeniami poniżej normy (PAR -2, tzw. eagle) otrzymuje 4 punkty
  • 3 uderzeniami poniżej normy (PAR -3, tzw. albatross) otrzymuje 5 punktów
  • 4 uderzeniami poniżej normy (PAR -4) otrzymuje 6 punktów

Pozwala to nieco wyrównać szanse gracza, gdy jeden z dołków pójdzie mu naprawdę źle (wówczas otrzyma za niego 0 punktów, ale nie wpłynie to na wynik na kolejnych dołkach).

Inne formaty gry w golfa

Czy są to wszystkie formaty gry w golfa? Oczywiście, że nie! We wszystkie powyższe grałem i każdy rządzi się swoimi prawami. W każdym trzeba też zwracać uwagę na inne aspekty umiejętności gracza i dobrze dobrać strategię gry do jej formatu.

Poza tymi formatami istnieją inne, już mniej popularne. Jestem też pewien, że gracze sami wymyślają też kolejne modyfikacje w swoim gronie, aby urozmaicić grę i czerpać z niej jak najwięcej przyjemności. Bo przecież o to w tym wszystkim chodzi 🙂