Mam do tego pola duży sentyment. Lisia Polana to pole, na którym pierwszy raz zagrałem w golfa kilka lat temu 🙂 Pamiętam do dzisiaj, jakie pozytywne wrażenie na mnie zrobiło. Z dala od miejskiego zgiełku, w otoczeniu dzikiej przyrody i zielonej przestrzeni. Jest to miejsce do którego często i chętnie wracam, zwłaszcza z moim synem Adamem, gdzie również i on stawiał swoje pierwsze golfowe kroki. Zapraszam do krótkiego opisu pola golfowego Lisia Polana.
Lokalizacja i otoczenie
Klub golfowy Lisia Polana mieści się na północ od Warszawy, niedaleko Pomiechówka. To pełnowymiarowe, 18-dołkowe pole golfowe, z dużym driving range’em oraz dodatkowymi atrakcjami w postaci kortu tenisowego oraz pola do footgolfa (czyli gry podobnej do golfa, gdzie piłeczkę golfową zastępuje piłka nożna, a kije golfowe – nogi graczy). Otoczone jest przez pola uprawne, a w oddali na horyzoncie zobaczymy lasy, pojedyncze domy oraz farmy wiatrowe. Z racji położenia i otwartej przestrzeni szykujcie się na wiatr, który sprawia, że gra staje się jeszcze ciekawsza.
Zobacz lokalizację na mapach Google.
Infrastruktura
Lisia Polana oferuje prawie wszystko co potrzebne do treningu i gry w golfa:
- 18-dołkowe pole golfowe, które przypomina pola typu links
- treningowy putting green
- duży driving range bez dodatkowych siatek, so uprzyjemnia trening, z możliwością gry zarówno z maty (pod zadaszeniem), jak i z trawy
- przestronny parking
- w domku klubowym na parterze znajduje się restauracja, a na piętrze hotel
- niewielki proshop, gdzie kupimy nie tylko podstawowe artykuły golfowe, ale także kije golfowe i inny sprzęt
- możliwość wypożyczenia wózka ręcznego oraz meleksa
- dostępne jest także 9-dołkowe pole do footgolfa oraz kort tenisowy
Jedyne, czego brakuje to choćby niewielkiej akademii do treningu krótkiej gry (czyli kilka krótkich dołków PAR 3), jednak możliwość gry z trawy na range’u w pewnym stopniu to zastępuje.
Pierwsza dziewiątka (dołki 1-9)
Jak już wspomniałem na wstępie, Lisia Polana to naprawdę dużo przestrzeni. Pierwsza dziewiątka to długi spacer po zewnętrznym pierścieniu całego terenu, poruszamy się więc dookoła drugiej dziewiątki, okrążając ją w kierunku odwrotnym do ruchu wskazówek zegara. Nie uświadczymy tu dużo wody, tak naprawdę może nam nieco utrudnić grę jedynie na dołku nr 8, podczas drugiego uderzenia i atakowania greenu (będziemy ją mieć wtedy po lewej stronie fairway’a). Napotkamy bunkry, ale i one nie stanowią tutaj największego problemu.
Największą przeszkodą pierwszej połowy pola jest aut (out of bounds), który stale towarzyszy nam na każdym dołku po prawej stronie. Jeżeli więc nie trafimy w piłkę czysto i zamiast prostego uderzenia wyjdzie nam slice (nieczyste uderzenie powodujące, że piłka ucieka nam ostro w prawo), to piłka ma spore szanse wylądować poza polem gry. Leworęczni gracze ze skłonnością do slice’ów będą więc mieli nieco łatwiej.
Do tego grę wzbogaca (celowo nie użyłem słowa utrudnia) wiatr, który na Lisiej Polanie praktycznie zawsze towarzyszy graczom. Trzeba więc wziąć pod uwagę wszystkie te aspekty, zanim wykonamy kolejne uderzenie. Ma to jednak i dobre strony, zwłaszcza latem – dzięki wietrznym warunkom nie napotkamy tu prawie w ogóle komarów.
Ciekawsze dołki pierwszej dziewiątki to nr 3 (choć jest tu tylko jeden bunkier przy greenie, to jest to długie PAR 4), dołek nr 5 (mój ulubiony, długie PAR 5 z opadającym fairway’em i pięknym widokiem na horyzont), dołek nr 8 o którym już wspominałem (to tutaj zagraża nam woda przy drugim uderzeniu) i ostatni, dołek nr 9, skręcający w lewo, gdzie można zagrać odważniej i próbować ścinać zakręt.
Druga dziewiątka (dołki 10-18)
Tutaj względem pierwszej dziewiątki robi się trochę łatwiej, bo nie zagraża nam aut. Nadal mamy jednak po drodze kilka trudniejszych bunkrów, a także więcej wody, na którą musimy uważać przy dołkach nr 11, 12 i 15. Szanse na błąd są więc wyrównane 🙂
Podobnie jak na pierwszej części pola, tak i tutaj mamy dużą przestrzeń, uzupełnioną przez ładne detale w postaci klombów i krzewów ozdobnych, posadzonych w pobliżu tee. Dookoła otaczają nas drzewa i krzewy, a na wspomnianych wyżej dołkach także i woda.
Ciekawsze dołki drugiej dziewiątki to zdecydowanie dołek PAR 5 nr 11, gdzie musimy uważać już przy pierwszym uderzeniu na wodę, dołek nr 12 (krótkie PAR 3 otoczone przez wodę, gdzie celność uderzenia z tee jest szczególnie istotna), dołek nr 14, krótkie PAR 4 na końcu którego znajdziemy pozostałości po niewielkim bunkrze wojskowym (nie mylić z bunkrem golfowym :)) z okresu I wojny światowej (ślad historii po fortyfikacjach Twierdzy Modlin), trudny dołek nr 15 (długie PAR 3 z wodą po lewej stronie) i dołek nr 18, PAR 4 kończące przygodę na tym polu.
Jakość gry
Wizyta na Lisiej Polanie to zawsze czysta przyjemność. Greeny i fairway’a są zadbane, nasadzone dodatkowe krzewy i klomby cieszą oko, otacza nas cisza przyrody. Gra się po prostu świetnie 🙂
Hotel i restauracja
Ponieważ mieszkam w Warszawie, nie miałem nigdy potrzeby skorzystać z usług hotelowych. Od przyjezdnych golfistów wiem jednak, że pokoje są czyste i pobyt zawsze miło mija. Z restauracji natomiast korzystałem kilkukrotnie i serwuje ona smaczne dania.
Dodatkowe atrakcje
Poza golfem, osoby lubiące aktywnie spędzać czas mogą także spróbować tenisa, a także footgolfa. Pole to footgolfa biegnie pomiędzy fairway’ami pierwszej i drugiej dziewiątki – jest to 9 dołków rozmiarami przystosowanych do piłki nożnej. Z kolei kort tenisowy mieści się w pobliżu pierwszego tee i treningowego putting greenu.
Kamera internetowa
Lisia Polana umożliwia podgląd tego, co dzieje się na greenie dziewiątego dołka. Możemy więc popatrzeć, jak grają inni lub sprawdzić warunki pogodowa panujące na polu. Czasami obraz nie jest odświeżany przez dłuższy czas, warto więc spojrzeć na datę i godzinę widoczną na nagraniu. Kamera dostępna jest pod tym linkiem.
Lisia Polana – galeria zdjęć
Dodaj komentarz