Czy gra na polu golfowym nie nudzi się po pewnym czasie? Takie pytanie czasami zadają osoby nie grające w golfa. Bo ile razy można grać na tym samym polu? Otóż z całą pewnością mogę odpowiedzieć, że jako golfista grający od 5 lat jeszcze nie znudziłem się żadnym polem, a gram na kilku regularnie.
Zadaniem projektanta pola golfowego, a później greenkeepera (czyli osoby dbającej o odpowiedni stan pola) jest właśnie to, aby gra była przyjemna i miała w sobie wyzwania, a golfiści często grający na danym polu za każdym razem czuli, że gra jest nieco inna. Jak to osiągnąć? W jaki sposób dba się o pole golfowe? W tym artykule postaram się to przybliżyć, a wspierać będę się krótkimi filmami, które pozwolą zobaczyć jak utrzymuje się w dobrym stanie pole golfowe.
Putting Green i dołki
Większość goflistów zgodzi się ze stwierdzeniem, że putting green jest najważniejszą częścią pola golfowego. Jeżeli jest on źle przygotowany, to choćby nie wiem jak piękne byłoby pole golfowe i jak dobrze przygotowane byłyby jego inne części, pole nie zostanie dobrze ocenione, a gra nie będzie sprawiała przyjemności. Dlaczego? Ponieważ po dużym wysiłku gracza aby dotrzeć do greenu w jak najmniejszej liczbie uderzeń, jeżeli nie będzie on wstanie w przewidywalny sposób uderzyć (toczyć) piłki po greenie do dołka i będzie z tego powodu musiał wykonać kilka uderzeń więcej, wpłynie to negatywnie na cały wynik jego rundy.
Z drugiej strony, jeżeli green jest odpowiednio przygotowany, to przy dużym doświadczeniu golfisty nawet najdłuższy putt ma szansę zakończyć się w dołku.
A w jaki sposób greenkeeperzy sprawiają, że gra na tym samym polu może być za każdym razem trochę inna? Między innymi w ten sposób, że co kilka dni przestawiają dołek na inną część greenu. Ma to na celu nie tylko zmuszenie graczy do nieco innej gry (czasami dołek może przemieścić się nawet o kilkanaście metrow), ale także sprawia, że trawa wokół dołka nie jest zbyt mocno wydeptywana.
Fairway, rough, green i koszenie trawy
Obszar pola golfowego jest podzielony na kilka części, tzn.:
- Green – obszar z najkrócej przystrzyżoną trawą (ok. 3,5-7 mm) bezpośrednio wokół dołka. Na greenie uderzamy piłeczkę putterem i toczymy ją po trawie, stąd musi on być dobrze przygotowany, bez wgnieceń i przerw pomiędzy trawą
- Fairway – obszar z krótko przystrzyżona trawą (ale nie aż tak jak na greenie, zwykle ok. 10-12 mm), na którą celujemy piłką i niej gramy dalej w kierunku greenu
- Rough – obszar z dłuższą trawą, który ma na celu utrudnić grę (zwykle 5-15 cm). Wyróżniamy też trawę o długości pomiędzy fairwayem i roughem, tzw. semi-rough (ok. 3-4 cm)
Zwykle każdy z obszarów pola golfowego ma zasiany inny gatunek trawy. Jest to trawa posiadająca duże właściwości regeneracyjne, dzięki czemu uszkodzenia powstałe podczas uderzania kijem w piłeczkę (przy odpowiednim ich naprawieniu) szybko się zregenerują.
Poniżej krótki film prezentujący jak wygląda koszenie fairway’ów na polu Augusta National. Polecam oglądać z dźwiękiem 🙂
Proces koszenia greenów wygląda zwykle nieco inaczej z uwagi na bardzo niską wysokość koszenia, choć są także do tego celu maszyny samojezdne jak na powyższym filmie. Natomiast podobnie jak w przypadku fairway’ów, tak i na greenach zwykle pozostawia się skoszoną trawę, która dodatkowo nawozi glebę.
Poza koszeniem, co pewien czas wykonuje się dodatkowe zabiegi na greenach, tak jak aeracja. Na pierwszy rzut oka wygląda to niepokojąco (tak jakby uszkadzało się trawę), jednak zabieg ten, zwłaszcza wykonywany wiosną, powoduje lepszy wzrost trawy. Dodatkowo często później (lub w trakcie) wykonuje się także piaskowanie.
Bunkry, woda i inne przeszkody na polu golfowym
Trawa to podstawowy element występujący na polu golfowym, ale oczywiście nie jedyny. Projektując pole golfowe, jego twórca chce promować odważną grę, czasami daje wytchnienie łatwiejszym dołkiem, a na innym dołku umieści przeszkody, które zdecydowanie tę grę utrudnią. Czasami wykorzystuje się do tego naturalne przeszkody w terenie (np. drzewa, krzewy, skały, jeziora), a czasami buduje się szutczne utrudnienia, takie jak bunkry (doły wypełnione piaskiem) czy małe zbiorniki wodne. Ten sam efekt uzupełniają odpowiednio przygotowane obszary z dłuższą trawą.
Na poniższym filmie widać jak głęboki bunkier może utrudnić grę nawet tak doświadczonemu golfiście, jak Rory McIlroy. Dodatkowym utrudnieniem w przypadku gry z bunkra jest fakt, że reguły gry nie pozwalają na dotknięcie kijem piasku w bunkrze przed wykonaniem uderzenia – nie można więc oprzeć kija na piasku ani wykonać próbnego uderzenia w piasek.
Z kolei woda jest taką przeszkodą, z której zwykle (poza wyjątkowo płytkim zbiornikiem typu niewielki strumień) nie mamy możliwości gry i musimy doliczyć sobie uderzenie karne.
Kilka niesamowitych zagrań golfowych
Na koniec jeszcze jeden, dłuższy film, tym razem przedstawiający niesamowite umiejętności, a czasami trochę szczęścia najlepszych golfistów na świecie. Nawet najtrudniejsze przeszkody czy sytuacje na polu mogą nadal zakończyć sie świetnym wynikiem na dołku. Czasami warto spróbować mniej typowych lub bardziej ryzykownych zagrań 🙂

Świetnie wyjaśnione! Ciekawią mnie takie szczegóły. Jestem na początku mojej historii golfowej, więc pewnie sporo jeszcze przee mną. Dzięki za przystępne i ciekawe wyjaśnienie. Na pewno będę tu zaglądać często. Pozdrawiam!
Malina, bardzo dziękuję za Twój komentarz, cieszę się że zyskałem nową czytelniczkę. Zapraszam do regularnych odwiedzin i pozdrawiam!